Natalia Kiwibird

JUNK FASHION

2012-02-07T20:20:00.005+01:00

Nadszedł już koniec mojej wymówki, że nie mam czasu na pisanie postów, bo sesja, nauka, obowiązki... Jedna sesja już za mną, druga już powoli dobiega końca, więc pora podsumować semestr - pierwszorzędną sprawą był pokaz mody papierowej JUNK FASHION SHOW - na który zrobiłam sukienkę -> z ulotek ;) Poskładane i powycinane, połączone zszywaczem - efektem jest całkiem ciekawa struktura. Szkoda, że nie mam zdjęcia modelki pokazanej od tyłu - ma odsłonięte plecy. Kto wie, może ktoś takie zdjęcie także zrobił, może cudem spotkam je w sieci... wtedy na pewno uzupełnię ;)

Przy okazji, zachęcam wszystkich do głosowania w konkursie dla internautów. Głosować można raz dziennie, za każdy głos SERDECZNIE DZIĘKUJĘ! :)

Dużo treści wśród t-shirtów

2011-11-28T22:01:00.005+01:00

W ten weekend dokonałam totalnie impulsywnego i nieprzemyślanego zakupu. Wracając z nowym nabytkiem do domu wcale nie czułam niecierpliwości ani ekscytacji, chęci rozdarcia folii i podczytywania w autobusie, nic z tych rzeczy. Ale jak otworzyłam i przejrzałam...

...WOW!!!...

... Taschen wydało piękny album, prezentujący 100 najlepszych, obecnie działajacych projektantów. Jak dla mnie, istna perełka, potężny kopniak inspiracji i polepszacz nastroju. Warto odwiedzić H&M!

Nowa zdobycz ;)

2011-11-22T18:45:00.003+01:00

Z wielką radością dołączyłam do grona projektantów w galerii modna.pl :) Powiem w sekrecie, że nie obyło się bez trudności, jednak cały czas pozostaję laikiem w wielu kwestiach ;) Ale teraz się postaram, żeby ten fakt się zmienił :)
W galerii kilka nowości i kilka przedmiotów, które już widzieliście, ale których przypomnieć nie zaszkodzi :)

Pozory nie mylą :)

2011-11-13T20:55:00.002+01:00

Jesteśmy już po 8 edycji Pozor! -> imprezy promującej młodych, zajawkowych muzyków i twórców sztuk pięknych. Jestem szczerze zauroczona atmosferą 'backstage'u', każdemu z twórców został przydzielony kącik do pokazania swoich prac. To dziwne, ale każdy dostał miejsce, które najbardziej mu odpowiadało i o którym po cichu snuł plany ;)
Ja miałam wystawę przy lustrze, zajmowałam blat i kawałek ściany. Obok mnie - Sylwia wraz ze swoją galerią street fashion, rodem z Bielska-Białej. To właśnie dzięki uprzejmości mojej sąsiadki mam okazję pokazać kilka zdjęć z moją wystawką w tle ;)

I kącik należący do Street Fashion Bielsko-Biała

Dobre uczynki Jacka

2011-11-11T10:26:00.004+01:00

Jacek świetnie nadaje się do strzeżenia porządku na biurku.
To owoc jednego z ostatnich w tym roku plenerów, oraz przemyśleń: rany, ta puszka jest tak śliczna, a przecież ja tak bardzo lubię i cenię sobie dobre wzornictwo... skrycie odczuwam żal, gdy coś tak ładnego ląduje w śmietniku...
Więc postanowiłam, że nie dopuszczę do kolejnych wyrzutów sumienia ;)

Starannie wycięłam górę puszki i wstawiłam na dno krążek z modeliny - w celu ustabilizowania i obciążenia Jacka. nothing else matters ;)

Ulegamy pokusom

2011-11-01T12:17:00.004+01:00

Wielokrotnie staję przed pokusą zakupu ślicznej, modnej i "wcale niedrogiej" torebki. Na szczęście, daję radę oprzeć się tej zachciance. Nachodzi mnie myśl, że będę wyglądała jak połowa dziewczyn spotkanych na ulicy, więc od razu rezygnuję i idę dalej. Dzięki temu mam większą potrzebę i motywację, żeby zrobić coś dla siebie, zwłaszcza, że ostatnio doskwiera mi coraz mniejszy wybór torebek w szafie ;) Obecnie w ciucholandach można z wielkim powodzeniem pożerować na spódnicach jesienno-zimowych, które są uszyte z ciepłych, solidnych materiałów. W tym przypadku wykorzystałam zamsz i coś na podobieństwo boucle.

Wiedz, że coś się dzieje

2011-10-21T08:18:00.005+02:00

Chwila, o której rozpisywałam się w poprzednich postach, w końcu nadeszła. Niestety, chyli się już ku końcowi. Mieliśmy w tym roku wspaniałą i urodziwą jesień, aż straciłam rachubę czasu i blogową systematyczność, no cóż... czyż nie warto się czasem zapomnieć? ;) Jasne, że warto. Pamiętajcie: jeśli zaglądacie tutaj, albo w jakiekolwiek inne ciekawe (he he he) miejsce w sieci, to potraktujcie to jako wskazówkę: może na zewnątrz, za oknem, lub gdziekolwiek poza wirtualnym światem, dzieje się coś znacznie bardziej godnego uwagi?
Zdążyłam przyjrzeć się wszystkim zarumienionym liściom, zaczerpnąć promienie jesiennego słońca i poczuć zimny, ożywczy wiatr. Lubię to.
Poza tym dodam na marginesie, że zaczęłam iberystykę. Me gusta. Całkiem spontanicznie wybrałam się też na projektowanie ubioru w SAPU, co okazało się dla mnie wyborem wybornym. Spędzam w Krakowie co drugi weekend, każdorazowo szukając kawałka wolnej ziemi do spania. Jeśli ktoś z Krakowiaków ma podłogę do udostępnienia mi, chętnie skorzystam! ;)

Szykuje się również ciekawy event w BB. Bardzo mi miło, że z moim udziałem :)
Takie info:

Już 11.11.2011 r. spotykamy się po raz kolejny w bielskiej Arhythmii na ósmej edycji Pozoru, gdzie celebrować będziemy urodziny ojca imprezy - Novickiego! Tradycyjnie start o godzinie 18! W towarzystwie kultowych przyjaciół z South Parku oraz prac młodych artystów prezentujących fotografie, grafikę, kolaż, hand-made i odzież w stylu Vintage, będziemy się cieszyć smakiem wypieków prosto z pieca od pizzerii Kamera! Po raz drugi pr...zywita nas również świeża marka na bielskim rynku - Talula Vintage! Pamiętajcie o zapełnieniu portfeli gdyż zakupy będzie można robić do białego rana! Dodatkowo czas umilą ciekawe konkursy z cennymi nagrodami oraz czarująca osoba prowadzącego! Prawdziwą wisienką na torcie będzie trzy godzinne show duetu Drummachine, który zaprezentuje wybuchową mieszanke breakbeatowych dźwięków połączonych z żywą perkusją!
Klasycznie od godziny 21, w obecności łamiącego żebra soundsystemie, nasze głowy przepełnią się dźwiękami ciepłego house'u, oldskulowego garage'u i bassline'u, a także wybuchowego electro oraz przepełnionego bassem dupstepu i drumm&bass'u. Na scenie pojawi się śmietanka polskich djów na czele ze słynnym warszawskim kolektywem DOUBLE TROUBLE, który w swoim muzycznym dorobku ma między innymi występy na największych festiwalach muzycznych w Polsce! U ich boku wystąpi również znany krakowski duet Organauts, ceniony w całej Europie łódzki dj i producent CJ Reign, nasi ulubieńcy z kolektywu DobreBity - PZG i Dubsknit oraz sam organizator! Przygotujcie się zatem na najpyszniejszą imprezę na południu Polski!

IMPREZA:
________

start: 21.00
stop: 06.00
wizualizacje: SOUTH PARK
muzyka: HOUSE / GARAGE / BASSLINE / FIDGET / ELECTRO / NU-DISCO / DUBSTEP / DRUM&BASS

DJE / LINE UP:
____________

DOUBLE TROUBLE www.facebook.com/doubletroublesaves WARSZAWA
ORGANAUTS www.facebook.com/Organauts ŁÓDŹ & KRAKÓW
CJ REIGN www.myspace.com/cjreign ŁÓDŹ
PZG aka DEPIZGATOR www.soundcloud.com/pzg KRAKÓW
DUBSKNIT www.soundcloud.com/dubsknit KRAKÓW
DRUMMACHINE www.drummachine.pl BURZEJ & ZABRZEG
NOVICKI www.facebook.com/arkadiusz.dmitruk BIELSKO-BIAŁA

WERNISAŻ:
__________

start: 18.00
stop: 21.00
dziedziny: FOTOGRAFIA / GRAFIKA / SZKIC / KOLAŻ / MODA
wizualizacje: SOUTH PARK
muzyka: BREAKBEAT
+
!!! PERKUSJA LIVE SHOW vs. DJ !!!
DRUMMACHINE www.drummachine.pl BURZEJ & ZABRZEG

ARTYŚCI / LINE UP:
________________

TALULA VINTAGE www.talulavintage.blogspot.com BIELSKO-BIAŁA
PAWEŁ KOHUT www.myspace.com/chorex1 RUDZICA
ANNA RASIEWICZ www.facebook.com/annarasiewicz SOSNOWIEC
NATALIA BUBIAK www.natalia-kiwibird.blogspot.com BIELSKO-BIAŁA
SYLWIA KRUCZEK www.streetfashionbielsko-biala.blogspot.com KRAKÓW
EWA NYKIEL www.projektowaniegraficzne.co BIELSKO-BIAŁA
EWELINA WILLMANN www.willmann.carbonmade.com CZECHOWICE
MICHAŁ BRONOWSKI www.bronus.ownlog.com BIELSKO-BIAŁA

FOTORELACJA:
______________

MARIUSZ JĘDRZEJCZYK www.mariusz-j.pl OŚWIĘCIM
DOMINIK KRÓLICKI www.domczas.pl KĘTY
TOMASZ FRITZ www.fritztomasz.pl BIELSKO-BIAŁA
MARTA BOGUNIA www.martabogunia.blogspot.com BIELSKO-BIAŁA
PAULINA MIZIA www.facebook.com/paulinamiziaphotography BIELSKO
KAMERALNIE www.kameralnie.com BIELSKO-BIAŁA

PATRONI MEDIALNI:
_________________

HOUSERADIO www.houseradio.pl
KAMERALNIE www.kameralnie.com
INTRUZ www.intruz.com
GRIND SHOP www.grindshop.pl
SNOWBOARDOWE www.snowboardowe.pl
PODAJ KABEL www.fb.com/podajkabel
DOBRE BITY www.dobrebity.pl
WE PEACE IT www.wepeaceit.pl
DON'T PANIC www.dontpaniconline.pl
DLA STUDENTA www.dlastudenta.pl
KLUBOWA www.klubowa.pl
STUDENTS www.students.pl
MUNO www.muno.pl
BB365 www.bb365.pl
INDEPENDENT www.independent.pl
GRUBA BIBA www.grubabiba.pl
ELECTROCLASH www.electroclash.pl
TO TU TAM www.totutam.pl
LUBISZ TO www.lubiszto.org
POP MAG www.popmag.pl
WHOP WHOP www.whopwhop.pl
FUTURE-BASS www.future-bass.pl
LINE OUT www.lineout.pl
OI! www.facebook.com/oi.kru
ZICHERKA www,zicherka.pl
SZOKUJĄCY www.szokujacy.pl
KLUBOTERAPIA www.kluboterapia.pl
NA KLUBOWO www.naklubowo.eu
C32 www.c32.pl

SPONSORZY:
____________

AGENCJA REKLAMOWO-KONCERTOWA 'GIG UP' www.gigup.com.pl
PIZZERIA 'KAMERA' www.pizzeriakamera.fc.pl

BILETY:
______

18.00 - 21.00 - 10pln
21.00 - 06.00 - 15pln / przedsprzedaż - 10pln
wstęp - od 17 lat / selekcja

Czekamy na Maleo

2011-09-21T19:34:00.000+02:00

Torba Szymonowa, była sportowo-adidasowa, a stała się skórzano-steampunkowa. Niezłe gadżety można zrobić ze skóry, polecam przejrzeć galerię na deviantarcie, bo to posłużyło mi jako główny punkt odniesienia ;)

PS. To największa torba, nad jaką dotychczas pracowałam ;)

W sobotę słuchamy na żywo pozytywnych dźwięków Maleo Reggae Rockers. Co by tu polecić? np. TO
Dla zwolenników takowych klimatów również TO i TO

Natalia secesyjna

2011-09-17T16:05:00.000+02:00

Tydzień próżniacko i hedonistycznie skupiony na urodzinach ;) Dzisiaj powracam już do maszyny i materiałów. Popatrzcie, jaki ładny prezent dostałam, Alfons Mucha pewnie się w grobie przewraca z zazdrości :)

arctc.b

Domowa fabryka spojrzeń

2011-09-10T17:37:00.001+02:00

Dzisiaj przybliżę Wam sposób, w który robię moje lusterka. To nie takie trudne, choć tutorial wydaje się skomplikowany. Mam nadzieję, że zdjęcia skutecznie pomogą ;) Powodzenia!

1. materiały:
- lusterko prostokątne 6cm x 8cm, 3mm grubości
- tektura 3 mm grubości
- klej Magic
- kawałek wybranego materiału 10cm x 12cm

2. narzędzia:
- nożyk do tapet
- nóż krążkowy
- linijka długa i linijka krótka
- filc albo gąbka zamszowa (moje nowe odkrycie!)

3. elementy:
- lusterko
- spód z tektury
- ramka z tektury
- pokrowiec z materiału
- ramka maskująca

U szklarza zamawiamy prostokątne lusterka o wymiarach: 6cm x 8cm i grubości 3mm(!). Do tego zaopatrujemy się w sklepie dla plastyków w tekturę o tej samej grubości(!), czyli 3 mm. Każdy bok lusterka szlifujemy kamieniem, żeby się nie pokaleczyć. Do obudowy potrzebujemy wyciąć dwa kawałki tektury:
-spód, który jest zwykłym prostokątem 8cm x 10cm
-ramkę: 8cm x 10cm od zewnątrz i 6cm x 8cm od wewnątrz
Ja wycinam tego fabryczną ilość:

Sklejamy nasze trzy główne elementy: najpierw ramkę ze spodem, następnie lusterko wprawiamy w ramkę:

Idziemy do kącika krawieckiego. Z wybranego materiału wycinamy prostokąt, z kazdej strony zostawiając 2 cm marginesu. Rogi obudowy zaznaczamy kredką na materiale (zaznaczyłam je żółtą kredką, której niestety nie widać na zdjęciu)

na maszynie zaszywamy każdy z czterech rogów w ten sposób:

Obudowę wkładamy do pokrowca, a marginesy przyklejamy do przedniej ramki. Trzeba mocno docisnąć! Najlepiej położyć na lusterku jakiś opasły słownik i zostawić na 10 minut do wyschnięcia.

W czasie schnięcia wycinamy z filcu lub gąbki zamszowej ramkę maskującą, o wymiarach identycznych jak w ramce tekturowej. Akurat zgubiłam nóżek do tapet, więc użyłam kuchennego ;p

Jeżeli wszystkie wymiary są w porządku, jeżeli nic nie odstaje, możemy przykleić ramkę maskującą do przodu lusterka, znowu docisnąć i poczekać aż wyschnie

Na koniec oczywiście starannie myjemy lustro płynem. I gotowe! :)

Repetę proszę!

2011-09-06T16:35:00.000+02:00

Dlaczego
dziewczyny
chcą nosić
worki?

Zieleń dżungli

2011-09-05T21:33:00.000+02:00

Wiem, że część z Was, moi Drodzy Czytelnicy, jest zainteresowana, na jaką uczelnię mnie poniosło i co się będzie ze mną działo przez najbliższe miesiące.
Czy dostałam się na ASP? Stety-niestety nie. Zostaję w Bielsku, z Rodzicami, Przyjaciółką i Warsztatem Krawieckim (no dobra, to trochę wyolbrzymione określenie, ale wiecie, o co chodzi ;)).
Przy okazji tego "niechlubnego" doświadczenia, przez zupełny przypadek i zrządzenie losu, mogę spełnić swoje odmienne, skryte gdzieś daleko marzenie. Zawsze chciałam być jak Beata Pawlikowska, albo Wojciech Cejrowski - podróżować po Ameryce Południowej, gadać swobodnie po hiszpańsku, zaszyć się w Dżungli Amazońskiej i podglądać tukany. Od października będę studiować filologię hiszpańską. Drzwi do dżungli stoją przede mną otwarte ;)

Co my tu mamy?
Naszyjnik będący mieszanką koralików rozmaitych (szklanych perełek, szkliwionej ceramiki i drewna kokosowego), poprzetykanych szydełkowymi krążkami. Ostatnia szansa do zobaczenia mnie w dotychczasowej fryzurze ;)

Pozdrawiam wszystkich pozytywnych wojowników!

Inspiracja muzyczna

2011-09-04T16:29:00.000+02:00

Jeans - niezastąpiony materiał na torebki! Absolutnie nie do zdarcia! Nie ma nic trwalszego od jeansu!
Przekonałam się o tym dzięki TEJ torebce, przekonała się o tym też betty, dzięki TEJ torebce :)
Pod maszynę trafiła kolejna spódnica z drugiej ręki - bo razem z Sylwią Lusesitą Lennoniadą
umówiłyśmy się na wymianę: torebka na kolczyki. Pracę wykonałam dziś - zdecydowałam się na bardzo, bardzo, bardzo prostą listonoszkę. Ale w tym wypadku prostotę wykorzystujemy jako atut, bo wspaniale komponuje się z hasłem, które owa torebka głosi. Literki wycięte z tego samego materiału, układające się w tytuł najpopularniejszej chyba piosenki bandu Metallica. Dużo fajnych wspomnień przywołuje mi ten utwór na myśl ;) Teraz Sylwia testuje, a ja obserwuję, jak będą się miały literki podczas noszenia, w sensie, czy postrzępią się masakrycznie, czy tylko trochę ;)

Witaj wrześniu

2011-09-03T18:36:00.000+02:00

Wszystkie dzieci poszły do szkoły, tylko ja zostałam w domu, żeby się bawić. Kocham wrzesień, najbardziej spośród dwunastki braci! Pogodę mamy idealną. Wyszywam sobie i szydełkuję, dzięki czemu czuję, jakbym wróciła do podstawówki... :) Podglądając zmrużonym okiem, wygląda to tak:

Efektem są bransoletki

Które cały czas przymierzam i testuję. Lubię patrzeć na nie, gdy są na moim nadgarstku ^^

Przy obecnej aurze koniecznie włączamy w słuchawkach coś w stylu Stereo Hearts...
albo The Zephyr Song... ;)

wciąż wkoło

2011-08-28T18:35:00.000+02:00

Kolejne szydełkowe rondo - wersja mniejsza, z pojedynczym paskiem (regulowana długość!). Tym razem kolory wybitnie nie moje, chyba dlatego torebka nie doczekała się zdjęcia ze mną ;)

W kinach "Kret" konieczny do obejrzenia! Możecie zobaczyć moje codzienne ścieżki i przekonać się, że my, Bielszczanie, nigdy nie chodzimy po płaskim ;)

Rondo

2011-08-23T22:12:00.000+02:00

Po co komu 32 stopnie na termometrze? Przerasta mnie troszkę ta temperatura, zdecydowanie wolę działać w deszczu, zamiast w upale. Zwłaszcza, że ja już jestem myślami w ciut chłodniejszych klimatach i właśnie wprawiłam w ruch szydełko. Mam już zrobioną torebkę jesienną, w kolorach godnych tej porze roku, którą już bezsprzecznie okrzyknęłam nr 1 na zbliżający się sezon. Prosta, okrągła, z samych półsłupków, rozweselająca mnie od wewnątrz i na zewnątrz :)

Zaczynam się bać, bałagan z mojego pokoju zaczyna wychodzić już na balkon. Skąd to się bierze?

Spadajcie listki z drzew!

2011-08-13T11:15:00.000+02:00

Czekam na rudawo-złoty wrzesień, mój ukochany miesiąc, rześki i kolorowy, nigdy nie nudny. To on jest prawdziwym początkiem roku, nowego sezonu, a na licznik znów nabije mi się liczba o jedną cyferkę wyższa ;)
Obecnie jestem jakaś taka niespokojna, rozstrzelona we wszystkie strony, to chyba skutek uboczny super wyjazdów, ogromu inspirujących ludzi spotkanych na woodstocku i nawału pracy, pchającej mi się do rąk. Pracuję powoli i mozolnie, ale bezustannie. Myśli nie dają mi spokoju, bo cały czas tworzą coś nowego. A rączki nie nadążają, nawet w notowaniu, co dopiero w wykonaniu... ;)
Dlatego czekam na jesień, bo jak nie we wrześniu, to w październiku już na pewno ochłonę i uspokoję się - wtedy w mój plan dnia zaingerują władze wyższe, stanę się im uległa i posłuszna. Po półrocznej przerwie!

------------------------------------

A co my tu mamy?
Pierwsza porcja toreb z bannerów od ŻuŻu :D
Pocięłam już wszystko co miałam, teraz kawałki czekają w kolejce do maszyny. Niestety Złe Ludy pozbawiły mnie tymczasowo aparatu, więc na następną fotosesję trzeba będzie poczekać. No i nie będzie w najbliższym czasie progressowych zdjęć :(

To drobiazg

2011-08-10T23:03:00.000+02:00

Dla tych, co lubią mieć wszystko pod ręką, co lubią mieć wszystko we właściwym miejscu ;)

Król kolorów

2011-08-09T15:15:00.000+02:00

W lecie zdecydowanie rządzi błękit.
Na niebie chciałoby się go więcej i częściej, ale zawsze można wybrać torebkę skąpaną w tym kolorze. Cieszy oczy.

Dodajemy do tego kolejne inspiracje indyjskie.

No i nie pomińmy faktu, że został wykonany nowy model! :D

W drodze na przystanek

2011-07-28T18:28:00.000+02:00

Dziś będzie krótko, zwięźle i na temat ;)

Jestem w przerwie między wakacyjnymi wyjazdami. Dopiero wróciłam z rodzicami z gór, a teraz przygotowuję się do kąpieli błotnych w Kostrzynie nad Odrą - czyli jadę na Woodstock! :D

Mam swoją favikonkę (ten kwadracik przy adresie na pasku górnym). To zasługa betty, mojej najwierniejszej fanki, którą coraz częściej mam ochotę uskrzydlić :]

Co do torby - jest chwilowym powrotem do pierwszego modelu szytych przeze mnie torebek. Tak bardzo się za tym stęskniłam... :)

niczym Bollywood

2011-07-27T20:30:00.001+02:00

Tafta i cekiny wprawiają w klimat iście indyjski...
Trochę błysku i bogactwa nie zaszkodzi, zwłaszcza, jeżeli mają okalać nasze piękne oblicza! ;)

Ach, to wolne.. dużo książek się czyta, przez co człowiek czuje się bardziej kreatywny myślowo. Najwięcej mądrości nachodzi mnie podczas samotnych spacerów (ale spacer w moim wykonaniu oznacza marsz na czas) oraz podczas mycia głowy. Czemu wtedy? Nie wiem. Z kolei przed snem i po przebudzeniu się mam w głowie jedynie pustkę, widocznie to dla mnie czas czegoś w rodzaju bezmyślnego katharsis.

Ostatnio przeczytałam "Pasję życia" Irvinga Stone'a - historia Vincenta van Gogha, jego całe dorosłe życie: jakimi ścieżkami kroczył, zanim odnalazł drogę malarstwa, potem lata trudnych doświadczeń, biedy i morderczej pracy; gorączka, bezsenność i bezkompromisowość. Pasja i miłość w każdej odsłonie; bezgraniczna, nieodwzajemniona miłość do kobiet (i pytanie: czy miłość nieodwzajemniona na prawdę jest miłością?), dla przeciwwagi bezwzględna, braterska lojalność i pomoc.

Na samą myśl o tej książce robi mi się gorąco... "Listy do brata Theo" - obowiązkowo do przeczytania! Ale na razie trochę odsapnę od ciężaru tego żywota ;)

Wakacje czynne

2011-07-25T20:19:00.000+02:00

Sześć wspólnych lat nie poszło w las...

Razem za swoją niezastąpioną klasą, nie możemy się rozstać. Zamiast pójść w swoją stronę i zapomnieć o sobie, chcemy dalej robić coś wspólnie - bo wspólnie można dużo więcej :)

Teraz jednoczymy się w kurdebele rajter, kilkuosobowej grupce artystycznej - projektantów, malarzy, grafików i historyków sztuki. Rzeźbiarzy się wśród nas nie znajdzie ;)
Co tydzień będziemy robić prace na zadany temat. Chcemy narzucić sobie systematyczność i przekonać się, jak wiele różnorodnych skojarzeń może wywołać jedno hasło. Już wkrótce uruchomi się nasz blog.
Nazwa wywodzi się od ekspresjonistycznej twórczości Kandyńskiego, nasz pierwszy temat - wybrany iście dadaistyczną drogą :D

Nazewnictwo jest szaloną sprawą. Zwykle autor zasypywany jest z każdej strony pytaniem: "dlaczego? dlaczego? dlaczego?", mimo że wcale nie trzeba podawać konkretnego powodu. Dlaczego wzięliśmy akurat Der Blaue Reiter i zrobiliśmy z tego kurdebele rajter? Dlaczego betty ma bloga arctic betty, skoro nie lubi zimy? A dlaczego Kiwibird jest internetowym alter ego Natalii, to już w ogóle nie wiadomo!

Jeżeli te kwestie mają być zrozumiałe, to jedynie dla samych autorów. No bo w końcu, czemu nie robić takich rzeczy spontanicznie, irracjonalnie i pod wpływem impulsu? Przecież właśnie takie działanie sprawia największą radość ;) W gronie kurdebele rajter nawet manifest staje się manefistem (gdzie pkt 1 brzmi: sztop że sztafażem). Czy to mądre? nie do końca, ale jakie zabawne ;p

W nawiązaniu do tematu 1: wyprodukowano:
Pierwsza myśl - zestawienie produktów: wyprodukowano w Chinach i wyprodukowano w Polsce. Wg moich doświadczeń, jest to zupełny antagonizm i kontrast.
Do rąk mi się rzuciła jednak inna praca, którą podpięłam pod temat.

zaprojektowano -> WYPRODUKOWANO

To lusterka, do noszenia w torebce, w trakcie wakacyjnych podróży przekonujemy się, jak bardzo są przydatne :) Na razie mam tylko prototypy, bo jestem na etapie ustalania technologii i wielkości wszystkich elementów.

Spóźniona o kwartał

2011-06-26T18:01:00.000+02:00

Mam przyjaciółkę, Kasię, która urodziny ma w marcu.
Nie uhonorowałam tej okazji żadnym materialnym przejawem, jedynie uśmiechem, buziakiem i SMSem, ale to przecież mamy na co dzień. Obudziłam się teraz, pod koniec czerwca, z myślą:
Zbliża się nasz wspólny wakacyjny wyjazd, więc nie obędzie się bez dużych, pojemnych toreb. Ja ich mam na pęczki. Kate nie.
Skoro nigdy nie jestem terminowa w kwestii prezentów, no to chyba właśnie nadeszła idealna okazja do nadrobienia ;)
Okazja stała się faktem ;p

A teraz wyruszamy na wspólne sprinterskie wczasy. Wspólne godziny w autobusie, wspólne noce, posiłki, zwiedzanie, leżenie na plaży... 24 godziny na dobę z Kate ;p
Po powrocie obiecuję nowe tła fotograficzne i nowe kadry... po prostu trochę lepsze zdjęcia

Ja do niego a on do mnie

2011-06-14T19:32:00.000+02:00

Wróciłam z części praktycznej egzaminu na ASP. Porażka. Nie muszę nawet jechać w czwartek na egzamin przed komisją, bo wynik obiektywnie został już przesądzony. A tak ładnie się przygotowałam :(

No trudno, takie życie. Teraz pozostaje mi tylko zastanawiać się, co zajebistego będę robiła przez najbliższy rok. A nie ukrywam, że trochę tych możliwości jest. I na pewno nie będzie tu nudno :)

Ale ten niecny Kraków sam wprasza się w moje progi. Najpierw dostałam maila z firmy Wawel z gratulacjami za obronę pracy dyplomowej (przysięgam, niczym się przed nimi nie chwaliłam!) oraz obietnicą miłego upominku.
Faktycznie, przyszedł do mnie bardzo miły i bardzo adekwatny podarunek: album - taki jak widzicie na obrazku.

W środku przelewa się mnóstwo czekolady. Oprócz tego jest to perfekcyjna pozycja do biblioteczki prawdziwego projektanta :)

Co w magazynie 2+3D piszczy

2011-06-10T09:43:00.000+02:00

Miałam przyjemność otrzymać dwa ostatnie numery magazynu 2+3D; teraz nadeszła przyjemność zrecenzowania ich ;)

Rozpocznę od tego, co rzuca się w oczy jako pierwsze - okładka.
Otóż wprowadza w zupełną dezorientację. Tuż po otwarciu paczki miałam wątpliwość, czy faktycznie otrzymałam to, co powinnam. Tata zapytał mnie ze zdziwieniem, czemu dostałam coś, co wygląda jak podręcznik dla księgowych.
-"A to - dla inżynierów i techników?" - pyta Tata, pokazując na nr I/2011.
-"Nie, dla dizajnerów..."
Potem, szczerze mówiąc, trochę mi było wstyd zostawiać je na wierzchu w pracy, bo współpracownicy mogliby zwątpić w moje zamiłowanie do estetyki.

Krótko mówiąc, okładka wywołała zdziwienie. Kolejne zaskoczenie przeżyłam, otwierając nr II/2011 na przypadkowej stronie. Co zobaczyłam? Tabliczki z nazwami ulic, które widzę codziennie, szwendając się po ulicach mojego miasta. Po prostu natrafiłam na artykuł o Systemie Informacji Miejskiej w B-B. Rozbudziło to we mnie lokalny patriotyzm i wzbudziło dumę, w jak wspaniale zaprojektowanym mieście ja żyję :)

Jeżeli chodzi o całość "wnętrza" magazynu 2+3D, to muszę przyznać same plusy, to znaczy:

Treść jest napisana bardzo przyswajalnym językiem, bez wydumanych, specjalistycznych określeń, zrozumiałych tylko dla wtajemniczonego profesjonalisty. Tekst przystępny dla absolutnie każdego czytelnika!

Bardzo dobrze zilustrowane artykuły. Duża ilość świetnej jakości zdjęć dodatkowo zachęca do zgłębienia się w tekst. Podoba mi się też to, że panel przedstawiający projektanta jest zawsze wzbogacony w jego fotkę, na którą zwykle bardzo przyjemnie się patrzy :)

Poruszane są same ciekawe tematy. Artykuły mogą zainteresować KAŻDEGO, nawet jeśli nie jest się pasjonatem dizajnu. Ja natomiast mam ochotę czytać niektóre artykuły po kilka razy.

Jeden artykuł = wiele wątków. Są długie i wyczerpujące temat. Po przeczytaniu, nie pozostają żadne pytania ani wątpliwości.

Niepokoi mnie jedynie postawa, jaką momentami magazyn przybiera wobec designu. Przykładowo, chodzi mi o cytat "design służy przekazaniu komunikatu, nie jest po to, żeby było ładnie" (artykuł "Awangarda i prowizorka" z numeru II/2011). Okładka dodatkowo potwierdza te słowa. Graficznie i merytorycznie. Jest ordynarnie przedstawionym manifestem Kena Garlanda z 1964 roku.
Ja myślałam zawsze (i myślę nadal) że prawdziwy design wymaga wysokiej wartości estetycznej. Mimo to nie będę się kłócić ani rozwlekać na ten temat. I tak będę tę gazetę kupować, bo pomimo brzydkich okładek i kilku słów, z którymi się nie zgadzam, chcę ją pochłaniać w całości!

Na koniec zerknijmy do środka.
Robi bardzo dobre wrażenie, które wcale nie słabnie w miarę czytania :)

Bo ucho mi odpadło

2011-05-31T06:54:00.000+02:00

Wstępnie myślałam o mozaice ceramicznej. Nie wiem czy to jest w ogóle logiczne, żeby cienkie szkło okładać grubą warstwą zaprawy i ciężkimi kafelkami, no ale i tak miałam to w planach. Miałam to w planach, ale i tak i wyszło trochę co innego.
Kolorowe butelki zbieram od dawien dawna, rojąc sobie w głowie różne pomysły na ich wykorzystanie i dochodząc do białej gorączki podczas różnie skutkujących prób realizowania ich. Już tak bardzo przestałam lubić ten plastik, że postanowiłam go rozdrobnić na drobny mak, żeby przynajmniej miejsca pod łóżkiem nie zajmował...

Miałam sobie dzbanek z urwanym uchem. Jestem bardzo szczęśliwa, że uchwyt odpadł podczas mycia, a nie podczas nalewania herbaty, bo bym się trochę pomarszczyła.
W takim stanie stał zupełnie bezużyteczny, no bo niewygodny i nieporęczny. Bardzo przypominał mi akwarium, ale nie mam złotej rybki, w ogóle zwierzątek hodować nie umiem, więc trzeba było coś innego z nim zrobić. "Skoro dzbanek służy tylko do zajmowania miejsca, butelki po szamponach też, to na pewno będą do siebie pasować" - pomyślałam. No i się nie myliłam. Fajnie, że moja kobieca intuicja nie zawodzi przynajmniej w tej dziedzinie.

Pamiętajmy, że kiedy chce się coś przyklejać na szkle, lub innej śliskiej nawierzchni, trzeba ją najpierw zagruntować (tak samo, jak w przypadku plastikowych nakrętek po Silanie). W tym celu po prostu nakrywamy nawierzchnię warstwą kleju, na nim już nic spływać nie będzie. Po zaschnięciu dajemy kolejną, obfitą warstwę i sypiemy wiórki plastiku, tak samo jak dekoracyjną posypkę na ciasto. Nic więcej robić nie trzeba, ot cała filozofia.

Dzbanek nada się na jedną z aukcji charytatywnych, których aktualnie jest pełno. Najbliższa na Dom Dziecka w Ustroniu.

Chętnie bym sobie ponarzekała,
że mi się nudzi, o rany, jak mi się nudzi!
Mimo tego, że ja różne dziwne rzeczy robię i dziwne rzeczy się dzieją.
Ale nadeszła pora, kiedy nie mam z góry narzuconego planu dnia i muszę sobie sama radzić z tym nieogarniętym czasem. No i co ja mam robić?
Dziś idę na rozmowę o wymarzoną pracę, jedzie do mnie porcja świetnych gazet do recenzowania, dostałam kolejną propozycję prowadzenia warsztatów, spędzam wspaniałe wieczory z przyjaciółmi, a mimo tego siedzę, leżę i się zastanawiam, jak ja mam wykorzystać bieżącą chwilę.

Chyba pouczę się francuskiego... :)

Szału bez

2011-05-30T15:00:00.000+02:00

Kolejny rezultat kilkumiesięcznych przygotowań do pracy dyplomowej, w tym przypadku zbieractwo opakowań firmy Wawel. Pozwoliłam sobie tylko na jeden wyjątek (bo nie starczyło mi "materiału") - opakowanie po cukierkach Werter's Original.
Wiem, że szału nie ma, ale zawsze lepiej mieć kolorowy segregator, niż taki ordynarny, szary i tekturowy. Pozdrawiam Was

Co to za akcja...

2011-05-24T22:05:00.000+02:00

... z tymi różowymi plakatami? Wiszą w każdej szkole w BBa. Kto za tym stoi?...................

odpowiedź brzmi: JA!

Robimy z Dziewczynami blok warsztatów recyklingowych. Osobiście prowadzę część z nich i zajmuję się rozpowszechnianiem naszej działalności poprzez plakat. Dobry element do portfolio, drobne doświadczenie, coś w rodzaju satysfakcji (i najczęściej pojawiająca się myśl, ze następnym razem będzie lepiej. Że jak już będę miała na koncie 100 plakatów, to ze 101 będę mogła być na prawdę zadowolona).

Krok I: zabawa z szablonem:

Krok II: zabawa w corelu:

Rozprowadzania po mieście się bałam, bo już zdążyłam się przekonać, jaka to niewdzięczna robota... ale jakie mam szczęście! Poprosiłam o oficjalną zgodę z Miejskiego Zarządu Oświaty, oni ją potwierdzili i rozesłali wiadomość do szkół. Potem dostałam maila, że dyrektorzy pytają się o plakaty, gdzie one są, skoro były zapowiadane... Poleciałam do MZO z teczką plakatów, które mają rozesłać po placówkach oświatowych w całym mieście... jak miło! :D Nie trzeba obmyślać strategii, nie trzeba szukać adresów, wchodzić, pytać, przedstawiać się, prosić, rozkładać, przyklejać; nogi nie wchodzą do dupy, a o naszych działaniach może dowiedzieć się każdy :)

Zapraszamy do nas! Wszystkie potrzebne informacje znajdziecie na plakacie ;) Do zobaczenia! :D

Nawet nie wiecie...

2011-05-24T20:55:00.001+02:00

...jak bardzo się cieszyłam dziś rano :) ale w ogóle... z jakiego powodu? ;] zaraz Wam powiem...

Kto by pomyślał, ze książka - która zapowiada wizję nauki - może sprawić radość? :) W moim obecnym przypadku tak właśnie się składa :)

Od zeszłego tygodnia robię zakupy w księgarniach internetowych. Wyszukuję książki znajdujące się w podstawowej bibliografii Prawdziwego Projektanta, kilka dni temu pozyskałam jedną, zajmującą drugie miejsce na podium:

A wczoraj o godzinie 16:00 kupiłam następną, taką najbardziej pożądaną, z pierwszego miejsca podium. Dzisiaj o 9:00 miałam ją już u siebie :)

No to zaczynam gruntowną naukę, aby mieć o czym gadać z personami z mojej wymarzonej uczelni. Bo inaczej mnie tam nie zechcą... ;] Krzesła, lampki, widelce i imbryczki...

A teraz zoom na zachodzącą przemianę. Miesiąc temu moja nauka posiadała takie oblicze:

Do tego dochodziła seria gazetek Wielcy Malarze, Potęga Sztuki, Palety i zeszyty z notatkami z lekcji. Lubiłam to, nadal nie mam nic przeciwko

Teraz pozostało mi tylko to :)

co-nowego-kinowego

2011-05-20T12:22:00.000+02:00

Wróciłam. Było strasznie :)

Gdy nowości w kinie ulegają zapomnieniu, stają się znów atrakcją na moim blogu :)
Dostałam banner z Jeża Jerzego - śliczny! Szkoda, ze nie mogłam zrobić mu zdjęć podczas cięcia. Pozostają tylko foty produktów końcowych ;]
Nowością jest również to, że bannery są zapinane na zamek błyskawiczny. Pojemne i niezniszczalne, bardzo zwracające na siebie uwagę ;]

Moja osobista:

Szukające właścicieli:

Hurra, hurra...

2011-05-04T07:49:00.000+02:00

... idę na maturę!
Powrót do normalności nastąpi 17 maja wieczorem ;p

X Biennale

2011-04-17T13:31:00.000+02:00

Ogólnopolskie Biennale Rysunku i Malarstwa to konkurs dla uczniów liceów plastycznych, organizowany przez moją szkołę. To już X edycja odbywającego się co dwa lata wydarzenia, zawsze kończy się wystawą z baaardzo uroczystym wernisażem.
Dla bielskiego plastyka oznacza to niezłą pompę przygotowawczą, sprzątamy na lekcjach sale i myjemy podłogi na korytarzu. Dzięki temu cała szkoła pachnie i błyszczy, a nasi goście, reprezentanci uczelni artystycznych z całego kraju, mogą wykrzyknąć: "ach, jak tu wspaniale".
Prace tak jak w poprzednich edycjach: niektóre są "całkiem spoko", niektóre zapierające w piersiach dech, inne: "co one tutaj robią? nie powinno ich tu być!". Jednak cieszę się, bo znalazłam też takie niekonwencjonalne, dziwiące faktem, ze wyszły z pracowni "plastyka" (które to pracownie raczej nie zaskakują nowatorstwem).
No i jak zwykle, najwięcej wątpliwości wywołuje wybór prac nagrodzonych. Zawsze panuje ogólne niezrozumienie, dlaczego akurat TO, a nie co innego zostało wyróżnione, bo przecież jest tyle ciekawych prac, więc co pokierowało komisją, że ostateczny wybór jest taki, a nie inny. Pewnie to faza księżyca albo rzut monetą zadecydowały o wygranej.

Wernisaż odbył się w piątek, ale nie miałam przy tej okoliczności aparatu. Zdjęcia robiłam dzisiaj, w samotności kontemplując nad pracami, dlatego pokazuję tu puste wnętrza galerii. Trochę smutno to wygląda, ale nie ma tłumu zasłaniających głów ;)

Wielkanoc blisko

2011-04-16T13:45:00.000+02:00

inspiracji wielkanocnych ciąg dalszy

Podstawki pod jajka gotowe. Różnią się trochę od pierwotnych zamysłów (z resztą, jak w KAŻDEJ mojej pracy). Po prostu o pewnych uwarunkowaniach przekonuję się dopiero w trakcie realizacji, a podczas przymiarek widzę, co wygląda dobrze, a co zdecydowanie nie.
I tak: do poszczególnych wersji użyłam mniej materiałów, niż z początku planowałam. Misz masz nie zawsze jest korzystny. Wersję glamour musiałam zmienić drastycznie, bo przywoływałaby na myśl Boże Narodzenie, a nie Wielkanoc. Ponadto nie jestem jeszcze pewna, czy wersja biznes zostanie dopuszczona przez Cenzurę na świąteczny stół, bo może wywoływać kontrowersje przy rodzinnym posiłku.
Nota techniczna: wszystko kleiłam najzwyklejszym klejem Magic, ale trzeba z nim uważać. W niektórych sytuacjach, np. przy klejeniu plastiku z plastikiem (zakrętki od flamastra + zakrętka od silana) niemożliwe jest, żeby klej chwycił. Wtedy należy najpierw nakleić na zakrętkę materiał (u mnie jeans - spisał się świetnie). Z kolei do materiału przymocuje się wszystko :)
I na koniec jeszcze tylko jedna rada: cierpliwość popłaca! ;)

Do każdej podstawki dopasowany jest już właściciel. Przedstawiam kolejno:

wersja glamour, dla Mamy

wersja eko, dla Taty. Przepraszam Cie Tato za ewentualne, niepowołane skojarzenia...

wersja biznes dla brata starszego-starszego

wersja szkolna dla brata młodszego-starszego

No i dla siebie zrobiłam wersję flora

Rodzina w komplecie:

Oczywiście podstawki, bez pisanek, byłyby nieważne. Koncept na pisanki już się zrodził, wrócę do tematu w Wielką Sobotę (ożesz, to przecież już za tydzień!)

Wielkanoc tuż tuż

2011-04-09T18:18:00.001+02:00

z cyklu: inspiracje wielkanocne

Czas się obudzić, Wielkanoc wielkimi, zajęczymi krokami się zbliża! Pora poszukać inspiracji, aby święta upłynęły w niecodziennej atmosferze.
Ja już zaczęłam myśleć o jajkach. Jak je wystroić w tym roku? Trzeba poszukać odpowiednich materiałów...

Okej, już je znalazłam. Zrobimy dla naszych jajek specjalne kieliszki.
Proponuję wykorzystać:

1. nakrętki po płynie do płukania (konkretnie Silan)

2. szklane słoiczki po kremach (tutaj: DAX Cosmetics)

3. plastikowe słoiczki po kremach ZIAJA. Wymiary idealne, po prostu stworzone dla jajek!

Mogłabym zostać ambasadorką ZIAJI. Większość kosmetyków pielęgnacyjnych, których używam codziennie pochodzi właśnie z tej firmy.
Trochę tych kieliszków by się uzbierało:

Chcę zrobić po jednym kieliszku dla każdego członka rodziny.
Teraz należy nadać podstawkom konkretne charaktery i dopasować odpowiednie dodatki. Jak na razie wymyśliłam wersje:

glamour:

eko:

biznes:

szkolną:

...ciąg dalszy nastąpi... :)

na Wawel

2011-04-05T12:01:00.000+02:00

To co przeżywałam przez ostatnie 6 miesięcy i przez co odstawiałam sprawy związane z blogiem na miejsce podrzędne, właśnie się dzieje. Jestem w trakcie obrony dyplomu ;] Podoba mi się ta cała otoczka: wielkie przygotowania, prezentacje, przemowy, stres przed komisją i oczekiwanie na wyniki ;]

W ramach swojej pracy dyplomowej miałam do wybrania dowolny temat, który moglibyśmy zrealizować na podstawie umiejętności nabytych w szkole. Ach, jaka szkoda, że na lekcjach nigdy niczego nie szyliśmy! zamiast tego książki, kalendarze, plakaty... same płaskie rzeczy. No ale w końcu udało mi się wybrać zakres, który satysfakcjonował zarówno mnie, jak i szanownych nauczycieli - opakowania. Połączenie drugiego i trzeciego wymiaru. Do opracowania strefy płaskiej, czyli szat graficznych, musiałam pojąć wszystkie zagadnienia związane z typografią, grafiką, kompozycją, kolorystyką, etc. - spoko robota. Formy przestrzenne - to na co najbardziej czekałam! No ale trochę mi zrzedła mina, kiedy już zabrałam się do pracy - nie spodziewałam się, że z pozoru proste i oczywiste konstrukcje wymagają tyle główkowania, prób, błędów, dylematów i pomyłek... do jakiej pasji to potrafi doprowadzić! Szkoda też, że nie miałam do dyspozycji lepszego materiału, niż folia samoprzylepna na sztywnym papierze - toż to się rozłazi i w ogóle nie trzyma kupy. I jak ma się godnie prezentować pudełko wykonane z czegoś takiego? Drukarnie nie oferują druku wielkoformatowego na tekturze, z resztą w ogóle pracownie reklamy i drukarnie, dzięki doświadczeniom nabytym przeze i resztę mojej klasy, wykreowały sobie ciekawą opinię ;] zawsze mieliśmy dużo do opowiadania sobie w wolnych chwilach, co nam się przydarzyło ostatnio w drukarni ;]

Ale tak właściwie, na co te opakowania? Co jest najwdzięczniejszym produktem do opakowywania? Słodycze! A że niedaleko znajduje się Kraków, gdzie powstała marka najszlachetniejszych polskich wyrobów czekoladowych, wybrałam firmę Wawel. W Krakowie jestem zakochana, mnóstwo elementów na moich szatach graficznych zaczerpnęłam właśnie z inspiracji architekturą Krakowa, który przecież jest perełką polskiego renesansu. Znajdziecie w moich pracach stropy sal wawelskich, mury obronne, korony, latarenki. No i stemple - technika, którą kiedyś stosowano do zatwierdzania ważnych dokumentów i listów. Wykonałam mnóstwo stempli. Oprócz tego robiłam rysunki inspirowane prostymi bazgrołami, które wykonuje się z nudów na marginesach zeszytów. W serii batoników dla dzieci przyporządkowałam każdemu rodzajowi (Jacek, Adaś, Maciek, Danusia etc) trzy atrybuty, związane ze światem dziecka (piłka, lizak, czapka z daszkiem etc).

O każdym elemencie swojej pracy dyplomowej mogłabym gadać długo, ale nie o to chodzi, żebym umieszczała w tym miejscu swoją autoprezentację, jeszcze bardziej rozległą, niż miało to miejsce w dokumentacji i podczas obrony. Wczoraj miał miejsce ostatni etap mojej zabawy z projektowaniem dla Wawel SA. Teraz została mi tylko jeszcze jedna część obrony dyplomu, czyli egzamin ustny z historii sztuki. Jeszcze dziś będę się do niego przygotowywać, jednak poprzedzę to wieczornym bieganiem, żeby mózg lepiej pracował i więcej wiedzy przyswoił. Poza tym wiosna jest i człowiek lata na świeżym powietrzu, jak ptaszek :)

Do rzeczy - "Opracowanie szaty graficznej i form przestrzennych opakowań na słodycze firmy Wawel" - zdjęcia wykonane specjalnie z myślą o Was, Drodzy Zaglądający :*

Całość mojego stanowiska:

Zbliżamy się do szczegółów - plansza ze znakiem graficznym, płasko zaprezentowanymi banderolami...

...oraz ogólny widok "produktów na półkę sklepową"

Seria batonów "dla dzieci"

"Wielkie trio" pod postacią batonów

I pod postacią czekoladek

Czekolady

Formy przestrzenne! Torebki, pudełka na czekoladki, prezentery na batony

I fragmenty księgi znaku

arctic betty też broniła dyplomu

Teraz mogę zabrać swoją pracę dyplomową do domu i zrobić wielką imprezę czekoladową <3

2011-03-20T17:37:00.000+01:00

Uwaga! Kończę szkołę, jestem w trakcie egzaminów i obrony dyplomu. Za dwa tygodnie będę absolwentką, za miesiąc dyplomowanym artystą plastykiem :D Z tej przyczyny mam totalny zajeb, nie mam czasu na bloga, ale ale... w międzyczasie tego braku czasu powstały torebki... w zupełnie nowym fasonie! z dodatkową innowacją zapięcia na zamek błyskawiczny :) nowość tę zawdzięczam warsztatom, które dzielnie prowadzę w każdy czwartek. Wzięłam próbniki tkanin zasłonowych, wielce niezdecydowana zaczęłam zestawianie ich ze sobą, notorycznie zmieniając koncepcję i zmieniając to co zrobiłam do tej pory. Powstało to:

Jedna torebka pozostawiła niedosyt, zrobiłam kolejne:

I wykroiłam materiały na cztery następne sztuki :)

2011-02-10T18:22:00.000+01:00

We wtorek w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej odbył się koncert finałowy naszego projektu "Recykling ma sens". Był to moment zaprezentowania naszej pracy, dla niektórych trwającej nawet cały rok :)
Z mojej strony, oprócz drobnego zaangażowania aktorskiego, można było zobaczyć recyklingowe torebki, widniejące już tutaj na blogu. To dla mnie zupełnie nowa atrakcja, ponieważ na scenie teatru moje wyroby prezentowane były pierwszy raz.
Frekwencja gości przerosła nasze najśmielsze oczekiwania, publiczność zajęła wszystkie miejsca, wśród 402 miejsc nie można było znaleźć ani jednego wolnego! My wszyscy, twórcy, aktorzy i opiekunowie, upojeni szczęściem, zadowoleniem, przepełnieni energią i entuzjazmem, nie możemy się już doczekać dalszych pomysłów, inicjatyw i współpracy :)

Kilka zdjęć na rozgrzewkę, na razie nie mamy ich zbyt wiele, bo trzeba je dopiero uzbierać od wszystkich fotografów, przejrzeć i ogarnąć :) mnie na tych zdjęciach dość mało, ale mój materiał z Muńkiem i torebki są!

Dla motomaniaczki

2011-01-30T16:59:00.000+01:00

Cudowny czas ferii dobiega końca. Mały rachunek sumienia: z rzeczy szkolnych nie zrobiłam prawie nic, liznęłam zaledwie trochę prac malarskich, pracy dyplomowej - wcale. Postawiłam raczej na odpoczynek (chyba za bardzo odpoczęłam) i na sprawy związane z blogiem i pasją.
Jako ostatni akcent zimowej sjesty wrzucam kolejne torby z banneru - tym razem baner ściągnięty z jednej ze stacji Orlen (kojarzycie?) - fajna dziewczyna, wystylizowana na pin-up girl + stare polskie samochody = totalny old school ;] ja miałam do wykorzystania tylko fragment z kawałkiem syrenki i medalami. Temat toreb z baneru raczej już się nie powtórzy, bo dostałam zakaz, totalny szlaban na mordowanie mojej maszyny do szycia tym grubym, sztywnym i niewdzięcznym tworzywem ;]

Zegarki jak znaczki pocztowe

2011-01-29T14:23:00.000+01:00

Dzisiaj byłyśmy i wybrałyśmy, teraz mamy już nasze zwycięskie zegarki. Pula na jedną osobę wynosiła 250zł, z czego nam wyszły 2 tarcze + pasek - czyli 2 zegarki w 1.
Na tym polega magia stampsów. Tarcze i paski wybiera się osobno i łączy ze sobą, przez co mamy nieskończoną ilość możliwości. Oferta jest bogata w mnóstwo gadżetów, zwłaszcza w tarczach, typu iPod, unikatowe grafiki (cudowne i duuużo droższe), komplety "bliźniacze".

Mój wybór:

W połączeniu z moim pierwszym stampsem (prezent urodzinowy) uzbierała mi się już niezła kolekcja :)

Wybór Reni:

Inne przykłady odjechanych tarcz ;]

iPody

Podwójne tarcze

Polecam www.stamps.eu

No trudno

2011-01-26T22:19:00.000+01:00

Bardzo zaskoczył mnie fakt, że na decobazaarze odrzucono (i to dwukrotnie!) dwie moje bransoletki, z komentarzem, że niska jakość moich prac odbiega od poziomu, który galeria chciałaby reprezentować. A już zupełnie nie rozumiem tego, że to tylko dwie z nich (swoją drogą, najlepsze moim zdaniem) nie są godne widnieć w galerii, przy czym reszta (z których jestem mniej zadowolona) ujdzie.
Trochę się na decobazaar obraziłam, ale tylko na chwilę, bo miałam do wystawienia kolejne propozycje, ambitniejsze, bo są to już całe komplety biżuterii - jeden na wesoło, drugi na poważnie ;)

Recykling ma sens!

2011-01-24T13:55:00.000+01:00

Konkurs Recykling ma sens został rozstrzygnięty - czyli duża część naszej zabawy już za nami. Żałuję, że nie mogę Wam pokazać całej ekspozycji konkursowej, bo rzadko ma się okazję zobaczyć galerię tak nietuzinkowych przedmiotów. Ja osobiście padłam na twarz, jak zobaczyłam to wszystko, co udało nam się stworzyć i uzbierać wśród wszystkich uczestników. Po pierwsze zaskoczyła mnie ilość - nie spodziewałam się, że aż tyle osób zaangażowało się w projekt. Ale najbardziej zachwycające jest to, że każda rzecz była wykonana z duszą, z sercem i z pomysłem i nie dało się przejść obok niczego obojętnie. Ja wymiękłam ;]

Obrady szanownego jury:

Zwycięzcy pojadą na wycieczkę do Brukseli. Mnie przypadło II wyróżnienie. Przyznano mi "talon" na zegarek stamps, model do wyboru + album (ale jaki fajny ten album!). Już jestem umówiona z Renią (I wyróżnienie) na wspólne wybieranie ;)

broszkę proszę

2011-01-22T19:20:00.000+01:00

Krótka seria zrobiona na decobazaar

zróbmy to razem

2011-01-18T15:45:00.000+01:00

Robienie tutoriali powinno zostać moim postanowieniem noworocznym
Mam w tym spore zaległości, ale spoko - pamiętam każdą Waszą prośbę
na pierwszy ogień idzie ten najświeższy:

Potrzebujemy: 6-8 prostokątów z syntetycznego materiału (opalonych nad ogniem, żeby końcówki się nie strzępiły), linkę jubilerską, szklane koraliki i igłę. Bardzo pomocne będą szczypce długie bociany

Bierzemy w palce prostokąt i zaginamy równolegle jego dwa dłuższe boki, po czym zaginamy jeszcze raz do środka

Powstałą zawijkę nabijamy na igłę

Przekręcamy zawijkę o 180 stopni i znowu nabijamy na igłę

Jeszcze raz

I znowu. Mamy już gotowy jeden koral

Po którym nawlekamy perełkę, żeby koraliki były od siebie oddzielone

Powtarzamy kilkakrotnie

Kiedy liczba koralików i długość bransoletki nam odpowiadają, przechodzimy do KROKU II - ZAPIĘCIE.
Potrzebujemy: kuleczek i przekładek w dowolnej ilości, ładnego zapięcia, kleju, szczypiec długich i tnących

Na końcówkę linki jubilerskiej nawlekamy kuleczki i zapięcie

Linkę trzeba przewlec z powrotem przez kuleczki

Delikatnie skleić kropelką i szczypcami przyciąć resztę linki

Z drugą połową zapięcia robimy dokładnie to samo

Bransoletka gotowa

Proszę pamiętać, ze projekt jest w 100% mojego autorstwa. Zgadzam się na wykorzystanie go wyłącznie w celach niekomercyjnych.

BransAtlantyk

2011-01-16T11:15:00.000+01:00

Cudowny czas ferii rozpoczęty... :)

Zalążek

2011-01-13T18:49:00.000+01:00

Bransoletki z wykorzystaniem pięknych tkanin zasłonowych - które tnę na drobne kawałki, opalam i składam na kształt korala. Drobny wstęp do większego planu ;)

Ptaszek Kulunia

2011-01-09T17:53:00.000+01:00

Ptaszek zrobiony w całości na szydełku, w przerwach między szkolnymi sprawami.
Uwielbia siedzieć na sweterkach, płaszczach i torbach. Swoim spojrzeniem potrafi rozweselić każdego!

Jeszcze stówka

2011-01-08T15:54:00.000+01:00

Moja wyprawka na studniówkę
Szykujemy się na wieczór
Witam Wszystkich w Nowym Roku 2011!

Czapeczka

2010-12-15T20:53:00.000+01:00

Niebieska czapeczka zrobiona na drutach, unisex, ale dla chłopaka. Kupiłam włóczkę Himalaya Nadide za 6,95, czapkę chciałam dziergać podwójną nitką, ale bałam się, że mi nie wystarczy motka i trzeba będzie dokupić. Po skończeniu okazało się, że wystarczyłoby jeszcze na dwie takie...
Włożyłam ją na głowę i za nic w świecie nie chcę jej ściągnąć. A przecież trzeba ją zapakować - to prezent-niespodzianka. Wiem, że teraz nie daje się prezentów, ale w święta wyjeżdżam.

Posprzątałam w swojej głowie

2010-12-05T20:29:00.000+01:00

Jak ja się cieszę, że dzisiejsze popołudnie minęło w ten sposób!
Macie czasem chwilowe kryzysy? mój właśnie minął, nieświadoma kumulujących się, negatywnych emocji, wyładowałam się i ochłonęłam.
Teraz myślę trzeźwo i trochę racjonalniej organizuję sobie czas -> racjonalnie, ale z troską o swoje uczucia i skrywane chęci. Nie chcę, żeby obowiązki przysłaniały mój prawdziwy zapał.

Znowu rozpoczynam serię torebek krawatowych - tutaj mamy Sebillę i Sarai:

Wieczór z idolem

2010-12-03T09:31:00.000+01:00

Wczorajszy wieczór zaliczam do niezapomnianych, ponieważ spełniło się moje małe marzenie - spotkałam się z Muńkiem Staszczykiem. Przy okazji koncertu T.love w Wadowicach umówiłam się z Ziggym (czytaj Muńkiem - Zygmuntem) na krótką rozmowę i nagranie dotyczące promowania recyklingu :) Kontakt z wokalistą i jego menedżerem był celujący - jeszcze nigdy nie spotkałam się z takim profesjonalnym, szybkim i bezproblemowym udzielaniem odpowiedzi na wszystkie moje pytania i prośby. Jak miło przekonać się, że idol nie jest wielką, niedosiężną gwiazdą, ale życzliwym i wyluzowanym, normalnym człowiekiem.
A jaką radość sprawiło mi minięcie się z Sidneyem Polakiem, wychodząc z garderoby :) no łał! :)
O samym koncercie mogłabym również dużo opowiadać - znowu byłam pod wrażeniem dbałości o komfort i zadowolenie słuchających. Gorące powitanie publiczności, na początku trochę zaskakujące ruchy, Muniek kręcił biodrami i wywijał mikrofonem w te i w tamtą... ;] ale gdy się już rozkręciło, nic już nikogo nie dziwiło, nadaktywność Muńka świetnie zachęcała do zabawy i wyzwalała pozytywne emocje. Super było to, że Muniek dba o kontakt z KAŻDYM odbiorcą - podaje rękę, macha, pozdrawia, nawiązuje kontakt wzrokowy... nawet chcąc napić się wody, upijał łyk, a resztą polewał fanów pod sceną :D
No i co tu dużo ukrywać, t.love swoimi koncertami potrafi zdobyć sobie względy wielu ludzi, rozsyła energię i sprawia pozytywną atmosferę. Dzięki takim przeżyciom mój stosunek do nich się zaognił i mam ochotę kupować ich kolejne płyty. No i mówić o nich wciąż i wciąż! :D

W krzywym zwierciadle

2010-11-22T17:47:00.000+01:00

Mam to szczęście wybierać spośród wielu cuuudooownych kafelek i bibelotów, żeby móc zrobić takie oto, potrzaskane, krzywe lustra. Uwielbiam tę robotę! Trzaskać kafelki, lustra, wbijać gwoździe do deski i mieszać zaprawę klejową :) Niczym Antonio Gaudi, układać kawałki ceramiki w fantazyjne mozaiki. Po wyschnięciu muszę jeszcze starannie umyć lustro - to najtrudniejsze - nie idzie mi to najlepiej ;]

Robiąc mozaiki, lepiej nie popełniać mojego błędu - wydawało mi się, że im gęstsza zaprawa, tym będzie trwalsza, ale nic bardziej mylnego. Gęsta zaprawa jest krucha i się sypie. Za to rzadka trzyma perfekcyjnie!

Od dzisiaj nie wyrzucamy potłuczonych kubków, filiżanek i kafelek :)

P.S. W głowie siedzi mi jeszcze jedna wersja lustra - z ramą z kapsli po butelkach. Już zaczęłam zbierać

Powrót do przedszkola

2010-11-14T16:59:00.000+01:00

To nie pierwszy raz, kiedy przekonuję się, że zabawki dziecięce są świetnym materiałem recyklingowym. Pomysłów na ich wykorzystanie powstało już mnóstwo, a ja wykonałam jak na razie tylko jeden z nich. Już od wielu wielu lat mam schowany w szufladzie koszyk z takimi drobnymi zabawkami.
Wykonanie kolczyka z zabawki okazało się dziecinnie proste - rozgrzaną nad ogniem igłę wbiłam w masę plastyczną, która natychmiast poddawała się gorącu. Później we wtopioną dziurkę wbiłam drucik zmoczony kropelką Super Glue. Po zaschnięciu wystarczy zrobić oczko i przymocować bigla. Gotowe :)

Nie trudno zgadnąć, którą figurkę zostawię dla siebie :) Ukochany Tukan

Misja upiększyć i puścić w świat

2010-11-12T17:01:00.000+01:00

Tak na prawdę bardzo trudno jest znaleźć w ciucholandzie ładną torebkę wycenioną na wagę. Nawet jeżeli na pierwszy rzut oka ocenię torebkę na piękną i w dobrym stanie, wystarczy, że zajrzę do środka... i odkładam ją z powrotem do boxu z lekko skrzywioną miną.
Wyjątków na szczęście nie można wykluczyć, ale one zdarzają się tylko w przypływie szczęścia wytrwałym ciuch hunterom. Ja wykorzystałam okazję na samym początku sezonu, po zmianie towaru z letniego na zimowy. Łapczywie zagarnęłam cztery piękne, skórzane torebki, z ładnym i schludnym środkiem! :) Miały kilka wad, ale możliwych do usunięcia moją mocą sprawczą. Głównie były to przetarcia na przednich klapach, które zasłoniłam kwiatkami ze skrawków materiału. Nie wiem jedynie jak mogę usunąć rdzę z zapięcia pikowanej kopertówki z Topshopu. Może Wy macie sposoby na rdzę? Pomóżcie! :)

Torby kinomaniaka

2010-11-07T15:20:00.000+01:00

Z czegoś takiego jeszcze nie zdarzyło mi się szyć - twarde, sztywne, niezniszczalne. Dziwię się, że podczas pracy nie złamałam ani jednej igły. Pomysł szycia toreb z banerów filmowych zapoczątkowała Iza Miko, a my podjęłyśmy próbę robienia takich toreb we własnym zakresie. Żeby posiąść wielki baner, trzeba się zgłosić z prośbą do pobliskiego kina. Ale pamiętajcie, że pogadanie z kasiarzami nie wystarczy, trzeba się porozumieć z wyższymi władzami kina :)
Ja już szyłam z dwóch rodzajów - taki cieńszy, siateczkowy, o ogromnych rozmiarach, który dostałyśmy w Kinoplexie (a może w Heliosie?). Nie pamiętam z jakiego to było filmu, w każdym razie cały był w odcieniach pomarańczu, jacyś tancerze tam skakali, wyginali się i prężyli. Ja wykorzystałam bardzo fajne kawałki z napisami. Za postacie podziękowałam :)
A drugi był z teatru, całkowicie typograficzny, sztywny, twardy i gruby, dużo mniejszy niż ten kinowy.

A w kolejce czeka kolejny baner - tym razem ze Ślubów panieńskich ;)

Jesienią rozkręcamy się na dobre

2010-10-11T16:30:00.000+02:00

Na chodnikach kolorowe liście, dni słoneczne, aczkolwiek coraz chłodniejsze, krótsze i zaskakujące :) Rzecz jasna dużo się dzieje, dużo zajęć, dużo zadań do wykonania, załatwienia, dostarczenia i przemyślenia. Trudno mi się zabrać za kreowanie i dzierganie; mimo że czasem chciałabym stanąć na rzęsach, żeby zrobić wszystko na co przyjdzie mi pomysł i ochota ale skutek jest taki, że nic nie jest zrobione dobrze i do końca ;)
A teraz mogę pokazać Wam jedną pracę szkolną i jedną pracę domową - torebkę używam intensywnie od pewnego czasu, towarzyszy mi niemal każdego dnia. Krawaty i kawałki materiałów, znalezione w szafie.
Martwa natura namalowana akrylami, będzie sobie leżeć w teczce i czekać na uchylenie rąbka świata.

PoKątny plener

2010-09-20T20:48:00.000+02:00

Plener w Kątach dobiegł końca, więc pozostało nam powrócić do normalności :) Efekty zmagań z wiatrem i piaskiem bywały różne ;) ale my i tak chcemy więcej!

morze na pewno

2010-09-11T19:18:00.000+02:00

Na pewno morze - cudowne miejsce na plener, jedziemy w poszukiwaniu ciekawych motywów i inspiracji malarskich. Jeszcze nigdy o tej porze roku nie poczułam przyjemnego w dotyku piasku i orzeźwiającej bryzy morskiej. Chyba ta moja ukochana klasa ma szczęście, że możemy sobie wybyć na tydzień z gór w zupełnie inny klimat... i frrrru...! zasuwać z pędzlami po płótnie, nie przejmując się żadnym językiem polskim, tudzież matematyką :D Praca przyjemna, ludzie weseli, aura (prawdopodobnie) pogodna, ukochany przy boku... :) wybacz, maszyno do szycia, ale bez żalu zapomnę o Tobie w najbliższych dniach :)

tak się składa, że podczas naszego wyjazdu, dokładnie w poniedziałek, będę obchodziła urodziny, osiemnaste. Dopadnie mnie pełnoletność, ale na dorosłość z pewnością jeszcze nie popadnę :) wracam w niedzielę, z nowymi wrażeniami i kolejnymi pracami do teczki ;) adios!

spódnica + krawat = :)

2010-08-27T12:02:00.000+02:00

Ostatnie chwile swojej wolności wykorzystuję przy maszynie, naturalnie :) łowię w moim najulubieńszym ciucholandzie (BIGA na ul. 1-go maja w Bielsku-Białej) materiały idealne do torebek. W tym celu wykorzystuję spódnice, których pewnie i tak nikt nie chciałby nosić ;] są wielkie, nieforemne, nie wiem kto by w nich dobrze wyglądał... no ale mają tę ogromną zaletę: ładne i kolorowe materiały, nic tylko nacieszyć oczy tymi kolorami :)
Tym razem prezentuję bardzo proste fasony, za to trochę inaczej szyję karczki. Paski są zrobione z mocnych taśm obleczonych barwnymi i wzorzystymi "skórkami" z krawatów. Dla urozmaicenia prostoty dorobiłam kwiatowe broszki :)

W planie mam kolejne przeróbki - już niedługo :)

Spontanicznie

2010-08-21T20:20:00.000+02:00

Myśl o uszyciu torebki wpadła mi do głowy dziś po południu, ot tak, spontanicznie, jako miły prezent. Zajęła mi pół popołudnia, sprężyłam się, żeby uszyć ją szybko i z dumą i radością skończyłam prace przed zapadnięciem zmroku, hurrra! :)
Krawaty kupuję nałogowo w rozbrajającej cenie 10zł/kg i to niesamowita ulga, że mogłam zużuyć pzynajmniej cztery, teraz pozwolę sobie kupić następne :) W czasie pracy trochę się zmartwiłam, bo wydawało mi się, że wyjdzie "babcina", jednakże pod koniec przekonałam się do jej specyficznego, już lekko jesiennego stylu. patchworki podobno staną się za niedługo modne :)
No i popatrzcie do środka! W tym momencie puszczam oko do betty, z którą umówiłyśmy się na moje "firmowe" metki, robione metodą domową :)

textil bijou - tutorial

2010-08-10T21:03:00.001+02:00

Po pokazaniu ostatnich prac wiele z Was prosiło o dokładniejsze wyjaśnienie metody, którą je robiłam. Oczywiście postaram się Wam trochę tę moją zawiłą technikę przybliżyć, ale ostrzegam - moje pomysły charakteryzują się tym, że tylko ja tak na dobrą sprawę rozumiem, jak poprawnie je wykonać ;) Na zdjęciach wytłumaczę co po kolei zrobić. Jeśli którejś z Was się uda, proszę, pochwalcie się ;)

Zszywamy długie paski tafty na szerokość ok 1cm, następnie wywracamy na prawą stronę za pomocą agrafki i opalamy końcówki. Paski mogą być jednokolorowe, ale te wielobarwne dają o wiele fajniejszy efekt, no i na tutorialu o wiele lepiej widać sposób składania ich :)

Linkę jubilerską przewlekamy przez igłę, na igłę nakłuwamy dwa paski. Potem przez cały czas zamiennie je nabijamy, okręcając o 180 stopni. W podobny sposób składa się łańcuchy z bibuły, może kojarzycie ;)

Efekty końcowe:

Naszyjniki są w 100% moim pomysłem i zgadzam się na wykorzystywanie go wyłącznie w celach niekomercyjnych

textil bijou

2010-08-03T14:15:00.000+02:00

Wracam po przerwie szkolno-końcoworocznej i wakacyjnej, której tutaj nawet nie zapowiedziałam... w rezultacie musiałyście (musieliście? ;)) tak długo czekać na jakąś nowość. Już za mną moje dwa fantastyczne, wakacyjne wyjazdy i teraz mam cały miesiąc na swoje ukochane zajęcia. Powolutku sprzątam swój kącik do szycia, który był zasypany masakryczną ilością porzuconych materiałów, ścinek, wykrojów, papierów... dzięki temu znalazłam kilka świetnych rzeczy do wykorzystania, no i oczywiście zyskałam więcej miejsca, co oznacza komfort i wygodę podczas pracy :)

Pokazuję mój kolejny pomysł wykorzystania materiału w biżuterii - okręcam i nawlekam dwie długie tutki materiału na linkę jubilerską, co finalnie wygląda tak:

for 18 teen

2010-05-23T12:57:00.000+02:00

Osiemnastkę przyjaciółki trzeba uczcić należycie... żeby ta chwila została zapamiętana, żeby przekazać tej bliskiej osobie trochę swoich uczuć, żeby wywołać na jej twarzy jeszcze jeden uśmiech :))
dla mojej Kasi :)

Mniej pogodny post

2010-05-18T15:13:00.000+02:00

Ale ja byłam nieświadoma, pisząc w niedzielę o "majowym deszczyku"... kilka godzin po ostatnim poście za oknem oprócz walenia deszczu o dach usłyszałam wycie syreny alarmowej w związku z zagrożeniem powodziowym. W Bielsku leje, leje, leje, wczoraj skrócili lekcje do połowy, a dzisiaj całkiem je odwołali. Ja walczę z żywiołem, rano pobudkę miałam błyskawiczną, bo przecieka mi dach w pokoju i po ścianie spływa woda - dobytek w postaci mokrych książek i zeszytów zdążyłam odratować ;]

W czasie wolnego mogłam sobie przysiąść między szmatą a wiadrem i zrobić coś przyjemnego ;)

Moja ściana. Światło późnego majowego poranka (okno mam zwrócone dokładnie na południe)trzeba wspomagać lampą:

^^

2010-05-16T12:26:00.000+02:00

To już czwarty weekend z rzędu, kiedy pogoda jest nie do końca taka, jaką bym sobie życzyła. Deszcz w maju jest uroczy niewątpliwie, no ale... trochę nużąca jest ta monotonia za oknem, zwłaszcza że dodatkowo temperatura ma tendencję spadkową i aktualnie utrzymuje się na poziomie 7 stopni ;) robienie zdjęć w tych warunkach jest trudniejsze i mniej przyjemne. mimo to nowe fotki, mniej wygłaskane niż zwykle, ale są :)

Na ciuchach mamy wysyp fajnych spódnic, chodzę między wieszakami w poszukiwaniu tych najładniejszych... żeby były z nich ładne torebki :)) w planach miałam pokazanie dwóch sztuk w jednym poście, ale nigdy nie udaje mi się działać zgodnie z planem, więc zrobiła się tylko jedna torebka z bonusowym naszyjnikiem...

naszyjnik textylny, ze ścinków i dłuuugiego sznurka atłasowego, dużo cięcia, dużo opalania, dużo zszywania, dużo przeciągania i ściągania ;))

Majowo? no to kwiatowo!

2010-05-12T22:04:00.000+02:00

Plastikowa baza i tym razem... strzępki materiałów - satyna, tafta i inne lśniące, delikatne tkaniny, które układają się w kwiecisty ogród ;)

PET

2010-04-18T17:59:00.001+02:00

Baza z plastikowych butelek, którą zrobiłam do bransoletek Lulu i Awaru daje duże pole do popisu, nawet nie wiem JAK duże :) Najnowszą moją propozycją są lekkie i kolorowe bransoletki zrobione z atłasowych wstążek przeplatanych na plastikowej, podziurkowanej bazie. Do zabezpieczenia końców używałam butaprenu, ale trzeba z nim uważać, bo to agresywny wariat, trudno go ujarzmić...
Te bransoletki mają w sobie coś takiego, że strasznie chce się je robić ;] O noszeniu to już nie wspomnę, a może jednak wspomnę o tych wielkich zaletach, jak lekkość (ważą może kilka gramów), wygoda noszenia, bezdźwięczność (mnie osobiście doprowadza do szału dźwięk szczękających i szeleszczących bransoletek!), dopasowanie się do kształtu dłoni i nadgarstka (super wygoda przy wkładaniu i gwarancja nie zsunięcia się z dłoni), przewiewność (dzięki dziurkom) i trwałość (niech Wam się nie wydaje że kawałek butelki PET jest wiotki. on jest po prostu giętki). Jeśli mi jeszcze jakaś cecha przyjdzie na myśl, to na pewno dopiszę ;] Wady: występują chyba tylko przy robieniu :))

Ale mi się przytrafiło

2010-04-10T22:17:00.000+02:00

W Burda szycie krok po kroku napisano krótką wzmiankę o moim blogu. Dość zaskakujące to dla mnie było, bo dowiedziałam się przez przypadek na forum, gdzie już był wątek na ten temat, razem z gratulacjami. Dziękuję Craftladieskom, tylko dzięki Wam żyję teraz w tej błogiej świadomości :)

2010-04-07T21:44:00.000+02:00

Z przyjaźni wyłonił się drobny interes - z korzyścią, radością i satysfakcją dla obu stron. Dzięki umowie między mną a arctic betty, zawartej częściowo na nudnych lekcjach specjalności artystycznej, częściowo na gadu-gadu, kiwibirdowy blog zyskał trochę ciekawszą oprawę, banner z moim nowym logo (ach, moje własne logo, takie fajne, hakuna matata!), teraz zyskuje świeżutkie metki z tym samym natalio-kiwibirdowym logo, a jeszcze zdobędzie inne bajery, na które mam apetyt (vlepki!)
Za mojego ptaszka, moją kuleczkę z długim dziobem, która stoi na straży mojej internetowej tożsamości, mojego internetowego ego, wypotworzyłam torbę, taką spełniającą ściśle określone wymogi. Krótka piłka - ma być prosta, pojemna i workowata, a co szczególnie wskazane: trwała i solidna, żeby przeżyła open'era. Dużą wygodą było dostarczenie mi materiałów w postaci dwóch spódnic dżinsowych kupionych na ciuchach. W ten sposób wróciłam w Wielką Sobotę do domu ze święconką i starym dżinsem w koszyczku. Potem miłe Święta, trochę z rodziną, trochę z maszyną. No i mamy kolejną wariację na temat dżinsu.

Panie Muńku, Pan coś powie...

2010-03-13T21:57:00.000+01:00

Jutro wydarzenie roku, bo w sklepach ukaże się nowa, solowa, PIERWSZA MUŃKOWA PŁYTA, na którą czekam od października. I po lekcjach szybciutko pójdę do empiku kupić świeżutki album, po czym pobiegnę do domu, rozpakuję płytę z folii, ucałuję ją i dopiero potem przesłucham.
Do tej pory można było usłyszeć trzy utwory ---> Tina, Ring Dong i Święty, z resztą do Świętego jest już boooski, świetny i niesamowity teledysk.

W ramach skromnych porządków w swoich włóczkach wzięłam się za szydełko i wydziergałam czapki. Edycja specjalnie na wiosnę - osobiście bardzo mi brakuje czegoś na czubie, kiedy wieje wiatr albo wracam w chłodny wieczór do domu.
Izuss może tu rozpoznać część ze swoich włóczek :))

Coś specjalnie dla mnie

Dijn Dijn, Ae Ae

2010-03-03T18:43:00.000+01:00

Dwie siostry, siostry bliźniaczki: Dijn Dijn i Ae Ae. W zeszłym tygodniu na ciuchach była wieeelka wyprzedaż i tam zaopatrzyłam się w dwa szaliczki z bardzo ładnych materiałów. Gdy chwyciłam je w dłoń, od razu wiedziałam, co z nich wyrośnie :) Torebki o fasonie, który troszeczkę, tak odrobinkę... przypomina mi spódnicę. Dzieje się to za sprawą stebnowania na środku, dwóch kieszonek i ozdobnych szlufek.
Ah, zapomniałabym... oczywiście paski również wzięte z ciuchów ;)
Recyklingowy szał trwaaaaaa... :)
Oczekuję na ogłoszenie laureatów w konkursie "Śmieć-Deaktywacja" ^^

Torbełka!

2010-02-28T11:22:00.000+01:00

Ostatnimi czasy dużo uwagi poświęcam wytworom powstałym z recyclingu. Baaardzo mnie to wciągnęło i przetrzepuję cały dom w poszukiwaniu przedmiotów, którym można nadać drugie życie. I nie powiem, żeby to była jakaś wielka filozofia... ;]
Tym razem wzięłam stare spodnie Mamy
i mi wyszło to:

Korkowy zawrót głowy

2010-02-24T13:27:00.000+01:00

Już są.
Dwa około dwumetrowej długości sznury z korków i szklanych koralików ;]

Pojedynczo:

Podwójnie:

Wariacje na temat korka

2010-02-22T16:40:00.000+01:00

Można by z tego zrobić fajną biżuterię, bardzo etniczną i bardzo bardzo eko... oczywiście, jak to u mnie bywa, za grosze :)
Moja nowa zajawka, którą na razie zaledwie liznęłam, bo korek daje nieograniczoną ilość możliwości. Trochę jeszcze pofantazjuję z tym materiałem, w każdym razie udokumentuję tu moje poczynania już od samego wstępu :)

Na początku miałam dużo koreczków:

Które pocięłam w krążki:

Dalej w półkółka:

I na końcu w ćwiartki:

Potem zaczęłam nawlekanie ćwiartek na żyłkę. Potrzebowałam do tego igły i szczypiec, wtedy przebijanie korka poszło z łatwością.
Kilka próbek:

Ekspozytor z recyclingu

2010-02-13T15:46:00.000+01:00

Ekspozytor z recyclingu to tak delikatnie i ładnie powiedziane... bo tak na prawdę to jest po prostu stojak na biżuterię ze śmieci. Dokładniej z butelek po wodzie mineralnej, a jeszcze dokładniej z resztek po butelkach, które wykorzystałam do zrobienia Dolabello. Ale wiem, że stojaki na biżuterie są bardzo potrzebne, ponieważ każdej z nas stale powiększa się ilość posiadanych błyskotek i świecidełek, a dobrze zorganizowanego miejsca do przechowywania ich wcale nie przybywa.
Mój stojak świetnie nadaje się na bransoletki i kolczyki.

I każda z nas może go sobie zrobić. A jak go możecie zrobić? Popatrzcie:

1. Musimy przygotować sobie górne części z plastikowych butelek. Ja najbardziej lubię dwulitrowe butelki wody Saguaro z Lidle'a (lubię Lidle'a). Potrzebne nam będą 3-4 takie kawałki. Oprócz tego musimy mieć dziurkacz, nożyczki, flamaster, metr krawiecki i nożyk do tapet (który uciekł podczas robienia zdjęcia zbiorowego)

2. Równiutko przycinamy krawędzie butelek

3. Metrem krawieckim mierzymy obwód krawędzi i zaznaczamy flamastrem miejsca na dziurki. Moje butelki miały 27cm obwodu, więc dziurki zaznaczyłam co 3cm.
Pokazałam to na pierwszej butelce na zdjęciu poniżej.

4. Dziurkaczem wycinamy dziurki (druga butelka na zdjęciu)

5. Wokół szyjki zaznaczyć koło do wycięcia. Dobrze jest przyłożyć sobie w tym miejsce coś okrągłego i wykropkować kółko

6. Nożykiem do tapet ostrożnie wyciąć szyjkę.

7. Starannie wyciąć nożyczkami wykropkowane kółko.

8. Otrzymaliśmy już gotowe części, które teraz można nakładać na siebie. Nie polecam składania stojaka z więcej niż 4 części, bo grozi to katastrofą.

Izussowe candy ;]

2010-02-13T15:19:00.000+01:00

Tak się złożyło, że w candy, które ogłosiła Izuss1 na swoim blogu, zostałam wylosowana jako jedna ze zwyciężczyń, do której mają zostać wysłane druty. Wielki fart, wielka niespodzianka i wielka uciecha :D
Fart, niespodzianka i uciecha okazały się jeszcze większe, kiedy dostałam już swoją przesyłkę; wielką i miękką... co było dość dziwne, bo od kiedy druty są mięciutkie?
Do otwarcia paczki potrzebowałam pomocnika, bo sama rady bym sobie nie dała. Patrzę do środka i co? Widzę kolorową zawartość.
A to heca.
Wzięłam swój zielony kuferek, żeby umieścić w nim to co było w paczce i sypałam, sypałam, sypałam... kuferek się zapchał, a to się dalej sypało...

W ten sposób okazało się, że byłam podwójną zwyciężczynią izussowego candy.
Komplet drutów, zestaw niebiesko-zielono-różowo-fioletowych włóczek i liścik miłosny od Izuss należą teraz do mnie :D

Krawat dla Damy

2010-02-09T19:26:00.000+01:00

Chodząc po lumpeksch z łatwoscią można zauważyć, że najliczniejszym, a zarazem najtańszym towarem secondhandowym są krawaty. Jednak z uwagi na to, że kobietom są one zwykle nieprzydatne, nie ma dużego zainteresowania nimi.
Mimo to okazuje się, że krawaty mogą stać się pionierskim materiałem recyklingowym i swietną ozdobą damskiej szyi lub garderoby. Przekonałam sie o tym patrząc na wyroby pomysłowej Liliany Stierfield:

W ostatniej chwili natknęłam sie dodatkowo na trochę większe formy krawatowe. Glamarita:

Dolabello, tutorial

2010-02-05T21:01:00.000+01:00

Mój pierwszy tutorialeczek. Jeżeli którą z Was najdzie ochota na taką torbelkę ze smici, zapraszam do skorzystania. oczywiscie pod warunkiem, ze mi się potem pochwalicie ;]

materialy i narzedzia: 3 butelki plastikowe, zamek błyskawiczny, nici, papier milimetrowy, kawałek taśmy klejącej, dziurkacz, nożyczki, flamaster.

1.z butelek należy wyciąć: dwa duże prostokąty o wymiarach 12cm x 35cm, dwa mniejsze prostokąty 7cm x 18cm oraz jeden mały prostokącik jako zabezpieczenie zamka
2.Papier milimetrowy pociąć w paski szerokości 3cm. Za pomocą flamastra zaznaczyć kropkami miejsca, w których chcemy wyciąć dziurki
3.Taśmą klejącą paski przykleić na brzegi plastikowych prostokątów
4.Wyciąć dziurki dziurkaczem
5.Zszyć ze sobą dwa duże prostokąty
6.Dwa mniejsze prostokąty przyszyć do boków większych prostokątów
7.W małym prostokącie zrobić dziurki i uszyć z niego zabezpieczenie na końcówkę zamka błyskawicznego
8.Zamek przyszyć do górnego brzegu plastikowych prostokątów

Dolabello, Lulu i Awaru

2010-02-02T20:33:00.000+01:00

Wszystko zaczęło się w wakacje, kiedy to goszcząc w pewnym białowieskim gospodarstwie agroturystycznym odkryłam w sobie zamiłowanie do segregowania śmieci. Nawyk mi został jeszcze na bliżej nieokreślony czas, ale nadeszły chłodne i deszczowe dni, a droga do kontenerów na śmieci stała się taka trudna...
I kiedy olałam to segregowanie śmieci, one zaczęły mnie w pewien sposób intrygować na nowo - niektóre mi się po prostu tak podobają, że żal mi ich wyrzucić.
No to żeby tyle dobra się nie marnowało, chomikuję je po pokoju. Ale żeby mieć jeszcze trochę wolnej przestrzeni do życia, muszę coś z nimi robić. No to robię.

materiały: 3 butelki plastikowe, nici i zamek błyskawiczny
narzędzia: dziurkacz, igła i nożyczki

niesłychane, coś nowego!

2010-01-24T17:40:00.000+01:00

Zamiast zanudzać siebie i Was ciągle tymi samymi torebkami, mam do pokazania coś nowego.

Takie ciut większe, pojemniejsze, zgeometryzowane i przestrzenne, opierające się na biodrze, na pasku raczej dłuższym, niż krótszym.

No i jak na razie powstały 4 taki torbełki, dwie na decobazaar, jedna na wymiankę i jedna dla mnie. Tak, tak, zarówno ja jak i moja wymienniczka będziemy mieć takie same torby.

Rzetelnie i sumiennie sporządzony przepis wykonania zapisałam sobie w notesie od Sasilli.

Chcecie tutka? :):):)

2009-12-20T22:26:00.000+01:00

W ten weekend dałam sobie odpocząć od maszyny, miałam chwilkę wytchnienia i działałam na trochę innych frontach ;) ostatnie oceny do zdobycia, biżuteria, wolontariat, trochę lenistwa... no i oczywiście doszła jeszcze szczypta przedświątecznych obowiązków... tych najprzyjemniejszych w roku :)
Jednym z efektów weekendu jest naszyjnik, który z pewnością przyda mi się na kilka okazji ;)

Szóstego grudnia kazdy staje się Świętym Mikołajem...

2009-12-06T22:42:00.000+01:00

...i kazdy ma kogoś, komu powinien zrobić prezent. Lub po prostu, komu chce zrobić prezent.

takie mikołajki klasowe troche kojarzą mi się z wymiankami SWAP ;) oczywiście jeżeli ekwiwalentami są przedmioty ręcznie robione.

a dlaczego zrobiłam w prezencie dwie kosmetyczki, a nie tylko jedną? bo tak się uparłam :)

poza tym... bardzo przydał mi się taki drobniutki trening umiejętności. krok po kroku staję się coraz lepszą szwaczką. i o to chodzi :D

ptaszor egzotyczny

2009-11-18T20:21:00.000+01:00

Już w wielu miejscach rozpisywałam się (i również rozgadywałam) jak ja bardzo kocham tukany, jak bardzo mnie inspirują i jak bardzo chciałabym mieć swojego prawdziwego, żywego tukana... :) a że trudne jest sprowadzenie tu takiego egzotycznego żyjątka, musiałam stworzyć coś na jego wzór, tukana z waty i szmatki. trochę ich już powstało, każdy z nich jest pozytywny, kolorowy i wiecznie uśmiechnięty. mają specjalne kółeczka, dzięki którym mogą swobodnie fruwać koło torby, nie odlatując nigdzie daleko ;]
Jeden z tuków wyfrunął trochę dalej w Polskę, a byłoby bezmyślne z mojej strony wysyłanie egzotycznego ptaka, przystosowanego do życia w dużo wyższych temperaturach na ten chłód, który nam się zaczyna jesienią. Dlatego zrobiłam specjalnie dla niego, na miarę, sweterek. Mówił, że czapki i szalika już mu nie potrzeba... Tak wyszykowałam go do nowej właścicielki i mam nadzieję, że dobrze im teraz razem :)

2009-11-11T09:47:00.000+01:00

Afryka to dziki i nieokiełznany, szalony i niebezpieczny kontynent.
Piękny i szalenie inspirujący.

Jeżeli się na Czarnym Lądzie nie było, można się tam przenieść za pomocą literatury. I dzięki niej co nieco, a nawet całkiem sporo się dowiedzieć.
Lessing, Dirie, Blixen, Pawlikowska, Kapuściński, Fiedler... Choszcz!
Kinga Choszcz to podróżniczka, autorka książki "Moja Afryka", nazywana Kingą Freespirit. Biblioteka "Poznaj świat" postarała się o mistrzowsko piękne wydanie, zaopatrzone w liczne fotografie i świetną szatę graficzną. Choszcz spędziła w Afryce kilka lat, oddając się swojej pasji, poznając Czarny Ląd i jego lud, pisząc rozległe sprawozdania w swoich pamiętnikach i fotografując wszystko co ją otaczało. Jak już wspominałam, treść i wydanie książki jest absolutnie i bezsprzecznie cudowne :)
Ale ja nie o treści chciałam, tylko o fotografiach.
Oczywiście nie są to fotografie artystyczne, raczej podróżnicze, dokumentalne. Mimo to każda z nich jest wyjątkowa, piękna i pokazuje nam kawałek tego, co Afryka skrywa w sobie najpiękniejszego. Mnie najbardziej urzekają zdjęcia z targowisk, gdzie jest pełno wszystkiego - towaru, ludzi, zamieszania, pyłu. Całą galerię można zobaczyć tutaj.
Poniżej umieszczam zdjęcia szczególnie zasługujące na moją uwagę, z powodu tyyyyych tkaaaanin!

Żal bierze na myśl, że Kinga Freespirit nie napisze już żadnej książki, żadnej relacji, ani żadnego wspomnienia. Nie zrobi żadnej fotografii. Za możliwość spełniania swojej pasji przypłaciła życiem i zmarła w Ghanie na chorobę tropikalną.

2009-11-08T09:06:00.000+01:00

Wiem, wiem, że strasznie przymulam na tym blogu. Nie żeby to było równoznaczne z moją biernością w sferze craft. Cały czas robię i wymyślam coś nowego, czasem nawet całkiem fajnego, ale czasem wychodzi mi też takie ni to nie wiadomo co. Najgorzej u mnie jest z wykonaniem porządnego, rzetelnego, ładnego i schludnego archiwum. Całą winę i odpowiedzialność zwalam na brak odpowiedniego osprzętu, software'u i oprogramowania mojego kompa, niewiele młodszego ode mnie :)
Część z Was widziała już moją nową współlokatorkę. Zawsze mi pomaga, kiedy ją o to poproszę, zawsze coś potrzyma, przechowa. Ale nie jest znowu taka idealna, bo lubi mnie straszyć w nocy, jak stoi pod oknem. I teraz cały czas nosi czapkę na głowie, bo ma kompleksy, ale cicho żeby się nie dowiedziała o tym, że to rozgaduję.
Jakaś cząstka z tego, co zrobiłam w zeszłych tygodniach, przy czym nie jest to nawet 1/10 z całości.
I całusy dla wszystkich zaglądających :*

2009-08-24T09:14:00.000+02:00

Moje działania w dziedzinie handmade zawsze są podzielone na okresy zarezerwowane na określoną technikę "robótkowania". Przez całą zimę i wiosnę zajmowałam się jedynie robieniem na drutach, potem przyszło trochę parcia na szycie. Wraz z początkiem wakacji porzuciłam druty całkowicie, żeby zająć się szydełkiem. Na początku malutko, powoli, potem się rozkręciłam na maksa, powstały dwie spódnice i torebki. Tak się składa, ze w parze z szydełkiem idzie szycie uzupełniając się nawzajem, więc nie przestaję rozmawiać ze swoim Pfaffem :)
Oto dla przykładu jedna z tych szydełkowych torebek, ładnie zatytułowana po włosku chiara

2009-07-19T17:28:00.000+02:00

To będzie już moja druga wymiana z Kingą
Ponieważ kwiatki bardzo lubię, zwłaszcza te jej jedwabne, misternie składane, nie miałam żadnej wątpliwości, że chciałabym zgarnąć spinki do włosów, które oferowała.
W zamian za kwiatki kanzashi zrobiłam dla niej dwie zakładki do książek, wykonane dobrze znaną techniką. Tak więc zawiązałam ostatnio tysiącpięćsetstodziewięćset supełków, w międzyczasie robiąc sobie kilkudniową przerwę w Berlinie.

2009-06-18T18:46:00.000+02:00

hi hi ho, byłam wczoraj w zoo :)
w Chorzowie, po raz pierwszy od wieeeelu. wielu lat.
całkiem fajnie, całkiem fajnie, ale... tukanów tam nie było!
a zwierzątkiem, które zdobyło moją największą symaptię okazał się... lemur.
lemury to niezłe luzaki :)

nie byłoby nowego posta, gdyby nie było nowej torebki.
od poprzedniego fasonu odpoczywam, teraz się zabieram za następne. ten jest mega prościutki i ma przyszytą własnoręcznie dzierganą koronkę (bo szydełkowanie jest fajne :)
kolory absolutnie słitaśne i cukierkowe, chociaż ja wolę słitaśne-czekoladowe, albo dzikie-jadowite. muszę po prostu wykorzystywać te materiały, co mam.
ochrzczona Sarabi. a tamte poprzednie to Zazu i Rafiki (zapomniałam przedstawić ;])

2009-06-11T20:55:00.000+02:00

Raz, dwa, trzy, raz, dwa, trzy... wszystko działa? słychać mnie? no to zaczynamy:
Witam wszystkich :)
Na wstępie chciałam podziękować Aglayi za pomoc w doprowadzeniu szaty graficznej do ładu i porządku ;) Zrobię co w mojej mocy, aby stale troszczyć się o mojego blogaska i nie zanudzać gości :)

I żeby od razu przejść do konkretów:
Dwie torbeluszki, szyte pod wpływem bajki Król lew. jaaaak ja ją uwielbiam :]
Żeby podkreślić moją sympatię, najbliższym torebkom będę dawać tytuły takie, jak u bohaterów :)

i cały czas mi przygrywa "Can you feel the love tonight" Eltona Johna